Paul WJ

Dixie Michell

POSTED IN Uncategorized september 3, 2015

I just found out that earlier this year, on February 9, Dixie Michell passed away — see this article in The Tulsa Voice. Dixie was a luthier from Tulsa, Oklahoma. I happen to own a guitar that she built, which I bought from Gruhn Guitars in Nashville TN in 2009.

I wrote a song about that guitar — here are the lyrics:

she came from Tulsa, Oklahoma, made it to Tennessee
resting from her journey, wide open like me
away from the bars on Broadway, the crowd and the noise
I found her at Gruhn’s, discovered her voice

spruce and cypress – she rang like a bell
built by the hands of Dixie Michell

the price tag said it was new, but little did they know
‘bout the land where she was raised, ‘bout the depth of her soul
shopworn and humble, in a room filled with guitars
of legendary fame – but she spoke to my heart

spruce and cypress – she rang like a bell
built by the hands of Dixie Michell

Dixie, thank you for sending this guitar out into the world, where it was quietly waiting to be discovered.

To all you guitar players: Dixie was also a wonderful musician, playing old-time music, such as in the style of Mississippi John Hurt. You can hear her play and sing on YouTube: Rest in Peace Dixie.

Gisteravond..

POSTED IN Uncategorized juni 17, 2012

… was de Album Release Show van “Songs That Tell A Story” in Theater De Wildeman in downtown Linschoten. Met Thomas Lina op piano en akoestische gitaar en Steven Schneijderberg op bas, elektrische gitaar, mandoline, banjo en pedal steel. Het voelde als een feestje – nee, het was een feestje!! Impressie: vanaf half 3 opbouwen, soundchecken, programma voor laatste keer doorspreken, nummers uitproberen… kwart over 6 uitgehongerd en uitgeput naar de snackbar met de crew (Thomas, Steven, Frans, Noortje)… ’s avonds verrast met een volle zaal (ruim 60 gasten)… voor de pauze een glansrol voor Noortje de Bijl (vioolsolo in “Catalog Guitar”), na de pauze voor Frans Nelissen (mondharmonica in “Stubborn As A Mule”)… het publiek miste op dat moment een dansvloer… Thomas, waarmee ik al 10 jaar bevriend ben, speelde de sterren van de hemel… hetzelfde deed Steven… met zijn pedal steel in “This Time” waande het publiek zich even in Nashville, Tenessee… en anders was het wel met Thomas’ honky tonk piano in “Better Be Ready”… tot slot een unplugged toegift (“Stuff That Works” van Guy Clark en “I Met Jesus In A Bar” van Jim Lauderdale). Een avond met een verhaal.

Beginner’s mind

POSTED IN Uncategorized juni 8, 2012

Sommige artiesten spelen het klaar om een nummer bij elk optreden anders te brengen. Enorm knap vind ik dat! Anderen gaan nog een stapje verder. Bijvoorbeeld, door de setlist ter plekke af te stemmen op de atmosfeer, op reacties van het publiek, of op wat er gebeurt. Darrell Scott doet al deze dingen; hij is helemaal blanco op de b├╝hne. Beginner’s mind heet dat in zen. Op deze video kun je zien hoe dat uitpakt.. Darrell speelt met zijn vier broers (in zijn tienerjaren vormde Darrell met zijn vader en broers een countryband, Wayne Scott and the Five D’s). Dan gebeurt er iets onverwachts, iets dat alles overhoop gooit. Ongelofelijk!!

Jesse Winchester

POSTED IN Uncategorized mei 26, 2012

Ik had nog nooit van Jesse Winchester gehoord, totdat ik toevallig uitkwam bij het TV-programma “Spectacle with Elvis Costello” op de BBC. Elvis ontvangt daarin vier singer-songwriters – in dit geval Neko Case, Sheryl Crow, Ron Sexsmith en Jesse Winchester. Ze zitten op barkrukken, naast elkaar, en spelen om de beurt liedjes. Op een gegeven moment is Jesse Winchester aan de beurt; hij speelt Sham-A-Ling-Dong-Ding. Het publiek is ademloos (ik thuis ook). Elvis weet niet wat hem overkomt (ik thuis ook niet). Bij Neko Case, die naast Jesse zit, lopen de tranen over de wangen (bij mij thuis ook). Hoe mooi kan een liedje zijn?? Elvis zegt na afloop van het nummer iets in de trant van: “dit was het – we kunnen wel inpakken en naar huis gaan..” (dit staat helaas net niet op de video die op YouTube te vinden is). Vorig jaar zag ik Jesse Winchester optreden op het Blue Highways festival in Utrecht. Na afloop sprak ik met hem en kocht zijn album “Live from Mountain Stage” – gesigneerd!!

Jesse Winchester speelt Sham-A-Ling-Dong-Ding in Spectacle with Elvis Costello

Album release show

POSTED IN Uncategorized mei 18, 2012

Ondertussen ben ik druk bezig met de voorbereidingen voor het album release concert met Thomas Lina. Dat vindt plaats op zaterdagavond 16 juni in Theater De Wildeman in Linschoten. Vandaag heb ik met Henk Kalfsterman, de eigenaar van dit intieme en sfeervolle theater in het hartje van Linschoten (dat al 20 jaar bestaat!), de praktische zaken doorgenomen. Ik ben ook de setlist voor de avond aan het samenstellen. Thomas Lina en ik spelen sowieso het hele album “Songs That Tell A Story”. Daarnaast nog meer eigen werk – waaronder liedjes die ik met Darden Pierce heb geschreven. En zoals altijd ook enkele covers, wie weet van Jim Lauderdale… Voor wie hem niet kent: Jim Lauderdale is een zanger en liedjesschrijver uit Nashville. Hij speelt country en bluegrass; pakkende liedjes, vaak met een scheutje humor. Mijn kennismaking met Jim was een optreden van hem in de Iota club in Arlington, VA, waar hij optrad in een blauw glitterpak!

Album release

POSTED IN Uncategorized mei 11, 2012

De debuut-CD is klaar, na ruim een jaar doorlooptijd! Opgenomen met en geproduceerd door Thomas Lina (Rosemary’s Sons). Het hoesje en binnenwerk zien er fraai en sfeervol uit, dankzij de grafische vormgeving door Robert-jan Cornet van inpetto visuele communicatie — daar krijg ik veel complimenten voor! Sinds mijn debuutalbum klaar is, ben ik CD’s aan het verzenden en een release concert (met Thomas Lina!) aan het voorbereiden. Vandaag een exemplaar afgegeven bij platenzaak Hitsound Records in Rotterdam. Meteen een CD gekocht van het Dark River project. Het is een geslaagde verzameling van public domain klassiekers uit de periode van de Amerikaanse burgeroorlog, gebracht door singer-songwriters uit Austin, Texas. Zoals Slaid Cleaves, hij brengt een prachtige vertolking van “The Streets of Laredo”, wow.